W lutym 2001 roku robotnicy budowlani na zachodnich przedmieściach Chengdu przypadkowo odkryli dół ofiarny zawierający kość słoniową, jadeit, brąz i złoto podczas układania rur. To przypadkowe odkrycie odsłoniło zasłonę Stanowiska Jinsha: jest to religijne centrum ofiarne starożytnego królestwa Shu, aktywne na równinie Chengdu około trzech tysięcy lat temu, w okresie Shang-Zhou. Tysiące lat przed tym, jak Chengdu została zapisana w piśmie, wysoko rozwinięta cywilizacja miejska już tutaj składała ofiary niebu i ziemi.
Co odkryto na Stanowisku Jinsha
Archeolodzy do tej pory wykopali tylko niewielką część tego stanowiska o powierzchni około pięciu kilometrów kwadratowych. Znalezione przedmioty to głównie przedmioty rytualne ze złota, jadeitu, miedzi, kamienia, w liczbie tysięcy, plus kość słoniowa liczona w tonach i dużo malowanej kości słoniowej. W przeciwieństwie do wojskowych brązów środkowych Chin, przedmioty Jinsha są bardziej skierowane do wewnątrz, do świata duchowego: maski, stojące figury ludzkie, przedmioty rytualne, plus stojąca figura ludzka wykonana z mieszanki brązu i złota, która wydaje się być wizerunkiem wielkiego kapłana.
Ptak Słońca
Narodowy skarb, który każdy odwiedzający musi zobaczyć, to złota blaszka Ptak Słońca. Jej średnica wynosi tylko 12,5 cm, waży około 20 gramów, zawartość złota sięga około 94 procent, jest wykonana z całej złotej blaszki z wycięciami: cztery święte ptaki latają wokół wirujących płomieni słońca. W 2005 roku została wyznaczona jako symbol chińskiego dziedzictwa kulturowego, dziś leci również w kosmos wraz z chińskim programem eksploracji Księżyca. Kiedy światło słoneczne przechodzi zza złotej blaszki, jej wycięte wzory mogą być widoczne bezpośrednio przez otwory.
Co nam mówi
- Ludzie Jinsha opanowali wysoki poziom złotnictwa, obserwacje astronomiczne i unikalny kult ptaka słońca.
- To dowodzi, że Chengdu nie było późno rozwiniętym regionem przygranicznym, ale jednym z najbogatszych centrów ofiarnych we wczesnej Azji Wschodniej.
- Środowisko akademickie ogólnie uważa, że Jinsha jest następcą bardziej tajemniczej cywilizacji Sanxingdui.
Jak zobaczyć, aby podróż nie poszła na marne
Powierzchowne zwiedzanie spowoduje pominięcie najważniejszych punktów. Najbardziej poruszające nie jest największy przedmiot, ale te najbardziej ciche: złota blaszka ptaka słońca wielkości kciuka, brązowa klęcząca figura ludzka z schludnym węzłem włosów, oraz cała kość słoniowa nadal ułożona zgodnie z postawą pogrzebową sprzed trzech tysięcy lat. Zwróć uwagę na sposób, w jaki starożytni ludzie Shu wyobrażali sobie ludzką twarz, zupełnie inny niż ludzi środkowych Chin — okrągła, spokojna, nie majestatyczna i wojskowa. Najpierw obejrzyj przedmioty w nowym budynku przez godzinę, następnie wejdź do budynku stanowiska, spójrz z góry na prawdziwy dół wykopaliskowy, piasek, popiół i pozostałości ofiarne w dole pozostają w oryginalnej pozycji, w której archeolodzy je znaleźli.
Zaleca się przyjście w poranek dnia roboczego, światło z okien dachowych jest miękkie i jest też mało ludzi. Po obejrzeniu można odwiedzić klasztor taoistyczny Qingyanggong oddalony o pięć minut jazdy, na koniec wypij miskę herbaty kwiatowej w herbaciarni nad rzeką. Nie wpychaj Sanxingdui w ten sam dzień — jest godzinę jazdy na północ od miasta, zasługuje na oddzielny poranek.
Informacje praktyczne
- Adres: Ulica Stanowiska Jinsha nr 2, Rejon Qingyang, Chengdu
- Transport: Metro linia 7, wyjście C ze Stacji Muzeum Jinsha, w zasięgu spaceru
- Godziny otwarcia: 9:00-18:00, wejście zamknięte o 17:00; przeważnie zamknięte w poniedziałki (z wyjątkiem dni świątecznych)
- Bilety: około 70 yuanów, w sezonie szczytowym zalecana wcześniejsza rezerwacja
- Wskazówki: zarezerwuj 2-3 godziny. Budynek stanowiska może spojrzeć z góry na prawdziwy dół wykopaliskowy, jest najbardziej szokującą częścią; na miejscu ochrony kości słoniowej rzadko można zobaczyć restaurację przedmiotów. Nie używaj lampy błyskowej.
Stoąc obok jeszcze niewykopanego dołu, gdzie kapłani składali ofiary słońcu trzy tysiące lat temu, zrozumiesz, dlaczego Chengdu nazywa siebie miastem, którego lokalizacja i nazwa nigdy nie zmieniły się przez trzy tysiące lat.
